fractie

In die fractie
(waar vriendschap wordt geboren)

In die fractie
Van het moment
Waar vriendschap wordt geboren
Is die ene klik
Onzichtbaar …..voor ons beiden goed te horen

Het ontstaan van vriendschappen: boeiend onderwerp. Ik heb het idee dat dit bij mannen anders werkt dan bij vrouwen. Bij mannen is het gewoon helder, als het goed voelt, dan zit het goed. Vrouwen die willen er altijd over praten. Begrijpen hoe het zit of wanneer die vriendschap dan is ontstaan. Mila is er ook zo een. Ik kan er wel om lachen. Maar antwoorden geven kan ik niet. Waarschijnlijk toch tijdens dat Skype gesprek; ik zag haar en het was goed. Het was net als vroeger. Misschien is de vriendschap gewoon ook nooit weggegaan.

Het ontstaan van een rangorde, ook zo interessant. Daar weet ik de momenten echter feilloos aan te geven wanneer de ander zich gewonnen geeft. Hier in de klas is het altijd even bepalen wie er de baas is, wie het hoogste op de zogenaamde Apenrots zit. Het is duidelijk dat ik dit altijd ben, daar zorg ik wel voor. Moet ook wel, anders gaat dat stelletje ongeregeld met mij aan de haal.

Vandaag was er een nieuwe jongen in mijn klas, hij had al twee scholen versleten. Zijn dossier was driedubbel dik. Hij kwam aangelopen, in zo’n typische houding, zijn schouders een beetje krom en gedraaid. (je weet wel, op zo’n manier dat die gasten ook autorijden, achterover gezakt, de ene arm gebogen over het stuur). Heerlijk is dat. Wat deed zijn best om te imponeren, gorilla-gedrag. Waar hij de fout in ging? Toen ik hem zachtjes zei dat er nog tandpasta aan zijn mond zat. Dat moment.

Nog mooier was dat hij aanvoelde dat hij verloren had maar dit ook nam als een echte kerel: met een knipoog. Met deze jongen komt het helemaal goed!

apenrots

Advertisements

Vier

Ik stuitte op een artikel dat je binnen vier minuten al verliefd kunt worden. De nieuwswaarde van het artikel ligt kennelijk in de aanname dat om verliefd te worden iemand doorgaans veel tijd nodig heeft. Ik denk dat die aanname vooral gaat over de tijd die volgt op verliefdheid: bedenktijd.
Bij mijn overburen huist een duivenechtpaar. Leuke tortelduiven, behalve als je wilt uitslapen. Meneer duif heeft voor mevrouw duif behoorlijk wat moeite moeten doen. Om te beginnen moest hij twee andere gegadigde duiven-heerschappen de straat uit werken. Toen begon de ellende pas echt. Daar ging het spul, van dak naar dak. Zij vloog op, hij erachteraan. Dat spel ging zo een hele tijd door. Meer dan vier minuten, kan ik je zeggen. De fladdertijd.

Bedenktijd?
De fladdertijd is essentieel om een band op te bouwen. Verliefdheid is daarbij een handig ijzer voor het smeden van de relatie. Op school zie ik een hoop gefladder om mij heen. En dochterlief brengt naar verluid menig puberaal hoofd op hol.
De bedenktijd helpt ook om te bezinnen. Engelsen spreken van infatuation. Ik krijg het woord voor mijn leerlingen maar lastig vertaald. Het is een gevoel van “vol zijn van de ander”. Vaak wordt het beschreven als de overschatting van de ander. Dwaze verliefdheid. Maar is niet elke verliefdheid een beetje verdwazend? Verblindend?

Vier minuten. Vier? Welk gevoel hoort bij het getal vier? Orde? Geluk? Alles netjes vierkant, passend, gerangschikt, symmetrisch. Of het klavertje vier. Zo blij als een kind van vier? Als iets vier is, dan is het blijkbaar precies goed. Voor mij was een kus van vier secónden al genoeg.
Zometeen nog even Facebook checken. Eens kijken op welke dakrand ze zit. Mijn vleugels uitslaan.

vier

Gastblog door Friso Kuipers.

Relatieve tijd

Daar had ik dit weekend Mila mooi te pakken met een stom grapje via whatsapp. Overigens, ik snap nog niet waar mensen de tijd vandaan halen om aan dit soort dingen mee te doen. Gelukkig is mijn whatsapp lijstje net zo kort als mijn facebook lijst, dus ik was er snel doorheen.

Ik zie het maar als een ouderwetse kettingbrief. Ik kreeg van een vriend een whatsapp raadsel binnen. Bij een fout antwoord moest ik mijn profielfoto veranderen in een foto van Frans Bauer. Natuurlijk was mijn antwoord fout en was ik de pineut.

Mila trapte er ook met twee voeten in. 24 uur lang haar foto inruilen voor Frans B bleek voor haar toch een opgave. Ik had het er al eens eerder over met haar; Mila en ik hebben een andere beleving van tijd.

Misschien ben ik meer een reiger die uren staat te wachten om een visje te vangen en lijk ik mij na 5 uur nog niet te vervelen. Misschien is Mila meer een leeuwin die in opperste concentratie haar spieren aanspant om binnen een paar seconde een prooi te vangen. Maar die paar seconden voor zo’n leeuwin voelen misschien aan als uren van wachten.De reiger ervaart een vaag gevoel van wachten en als er echt geen vis zit, dan heeft ie het ook wel gezien en vliegt weg.

Misschien het boek “HET BEGRIP van de TIJD / FENOMENOLOGIE EN THEOLOGIE van Martin Heidegger er eens op na slaan. Samen met Mila. Maar ik denk dat wanneer Mila en ik elkaar gaan zien, zij geen zin heeft om zo’n boek te lezen. Zij wil actie.

En ik snap haar wel. Tuurlijk, ik wil Mila ook zien. Maar ik heb de tijd. Ik leef er intens geduldig naar toe. Image

 

 

Dins-dag

De dagen vliegen weer voorbij, zonder dat ik ze kan vangen.
Vandaag lijkt het wel dinsdag, waarschijnlijk omdat het zo’n mooie dag is.
We vieren de vrijheid.
Ik worstel daar een beetje mee, met mijn eigen vrijheid dan, bedoel ik dan.

Ik heb mijn zaakjes aardig op orde, een georganiseerde chaos, zoiets. Samen met mijn kinderen kom ik er elke dag wel weer uit. De ene dag gaan we wat minder gestreken naar school dan de andere dag.
Sinds een tijdje leeft er iemand met mij mee. Min of meer. Ik ben er niet zo goed in om elke dag een sms te sturen, hoeveel spijt ik hiervan ook weer heb als ik mijn bed lig. Alle berichtjes van Mila zie ik wel, maar leg ze vaak naast me neer, op een manier zoals ik ook de dag neem zoals deze komt. Voel me slecht wanneer ik zie dat Mila zich zorgen maakt, wanneer ze weinig van me hoort. Maar veranderen doe ik het niet. Mila maakt echt wel deel uit van mijn leven. Stroomt haar naam door mijn aderen. Het punt is dat ze gewoon nog geen deel uitmaakt van mijn systeem. Een systeem wat ik al zolang gebruik om mijn chaos georganiseerd te houden. Daarnaast vertel ik haar heel veel, maar doe dit allemaal in mijn hoofd, maar dat kan zij natuurlijk niet weten.

Vandaag doe ik daarom maar even alsof het dinsdag is.
dinsdag