Verbroken

Vanmorgen even met Mila gebeld. Afgelopen dagen weinig contact gehad. Ik was druk. Waarmee weet ik niet eens meer, waarschijnlijk vooral met mezelf. Daarin verschillen Mila en ik enorm. Zij is nooit alleen met zichzelf bezig, er is altijd tijd voor mij, hoe druk ze het ook heeft. Ze noemt mij haar rustpunt in de chaos. Bij mij werkt dat niet zo, ik moet er echt de tijd voor nemen wanneer ik haar een berichtje stuur.
Het gesprek vanmorgen ging erover waarom het zo moeilijk voor me is om niet gewoon even tussen de soep en de aardappelen door een bericht te sturen, al was het maar om te zeggen dat ik het druk heb. Ik heb haar vraag weggemoffeld, weggevaagd. ‘Zo zit ik gewoon niet in elkaar.’

En opeens was de verbinding verbroken.

Even was het stil. Een rilling liep over mijn rug. Had ze nou gewoon opgehangen?

Een paar seconde later ging mijn telefoon weer. Mila.
‘Ha, de verbinding viel weg.’

Ik snap niet waarom ik ├╝berhaupt dacht dat Mila de hoorn erop zou gooien. That’s not her. Zo zit zij niet in elkaar.
Gelukkig.

verbroken

Advertisements

Je eigen einde

Vandaag geraakt door het bericht over het echtpaar dat dansen het leven is uitgegaan.
Afscheid nemen is belangrijk, denk ik, voor diegene die je achterlaat. Geef je de mensen die om je geven genoeg bagage en herinneringen mee om daarna door te kunnen blijven gaan?
Wat een rot onderwerp eigenlijk.

Keuzes maken. Hoe vaak is er geen keuze? Hoe vaak moet je maar dealen met datgene wat er op je pad komt?

Ik heb door het vriendschapsverzoek van Mila te accepteren ook een keuze gemaakt. Ik heb het verleden weer mijn heden in getrokken. De vraag is of we ons bewust waren van de gevolgen?

quote-Michael-Ende-life-holds-one-great-but-quite-commonplace-82686