Onvast

moeder

Ben niet meer zo honkvast op de dinsdagen, merk ik.
De werkelijkheid haalt me soms in, met dingen die allemaal gedaan moeten worden. Voor school, voor thuis. Of voor de vaatwasmachine, want die moet ook draaien.
Ik hoor mijn collega’s (de dames) in de pauze wel eens praten over het jongleren tussen thuis en het werk. Dat het allemaal veel is. Dat hun mannen niet zoveel bijdragen. Soms meng ik me in de discussie. Ik snap wat ze bedoelen. Het is ook zwaar. Aan de andere kant, ik weet niet anders dan wat ik nu al jaren doe.
Zou ik wanneer ik geen alleenstaande vader was en gewoon getrouwd was, ook een van die mannen zijn waar mijn collega’s over klagen?

Zou Maxima wel eens klagen over haar man?

Advertisements